دوره امام‌شناسی

معرفت نسبت به امام

یکی از حقوقی که امام بر گردن مسلمانان دارد، شناخت امام است. اهمیت شناخت امام آن گونه است که در روایات شیعه شرط قبولی زیارت آن است که همراه با شناخت و معرفت باشد.

رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرماید: اگر کسی بمیرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است. (بحار، ج 23، ص 89).

حال اگر معرفت امام را از حقوق امام بدانیم، ظالم و غاصب این حق کیست؟ چه کسی است که در شناخت امام زمان کوتاهی می‌کند و حق شناخت وی را غصب می‌کند؟ چه کسی می‌تواند امام را از شناخته شدن محروم کند؟

به راستی که یکی از ارکان مهم غصب این حق، خود ما هستیم. کسی که آگاهانه در پی شناخت امام نیست در حقیقت ظالم به حق امام است. کسی که شناخت امام زمان (ارواحنا له الفدا) خویش را ازجمله امور مهم زندگی خویش قرار نداده است، به اندازه‌ی خویش به حق امام زمانش ظلم می کند.

آری ما همیشه ظالمان را در بین کافران و معاندان می‌جوییم اما نه تنها امروز بلکه در همه‌ اعصار اولین ظلم به ائمه معصومین را شیعیانشان کرده اند. شیعیانی که به شناخت امام اهتمام نورزیده و به امور خویش، چه مادی و چه معنوی توجه داشتند.

مقام امام آنچنان بلند است که پهنه گیتی در برابر مقام وی خاضع است و ملائکه حول مقام ایشان طواف می‌کنند و موجودات عالم در سایه‌ی مقام امام ارتزاق می‌کنند. امامی که واسطه‌ی بین زمین و آسمان و عامل بارش برکات الهی بر موجودات عالم است را آنچنان پایین می‌آوریم که گویی انسانی در حد ماست و از زخم و جراحات و از دست دادن عزیزانش است که ناراحت و پریشان شده است.